Wie is verantwoordelijk voor een agenttransactie?
Een agent is geen rechtssubject. De verantwoordelijkheid ligt bij de organisatie en bij de persoon die het mandaat heeft verstrekt. Leg die persoon expliciet vast per agent en per proces.
Governance
Zodra AI-agents financiële handelingen voorbereiden of uitvoeren, verschuift de kernvraag van techniek naar verantwoording: wie mocht wat, wie besliste, en kan dat achteraf worden aangetoond?
Vijf kernvragen
Een agent is geen rechtssubject. De verantwoordelijkheid ligt bij de organisatie en bij de persoon die het mandaat heeft verstrekt. Leg die persoon expliciet vast per agent en per proces.
Registreer wie welke bevoegdheid toekende, wanneer, met welke limieten en tot welke einddatum. Bevoegdheden zonder vervaldatum groeien stilzwijgend.
Bij elke goedkeuring hoort een identificeerbare persoon, een tijdstip en het exacte voorstel dat op dat moment voorlag — niet een latere versie ervan. Menselijke goedkeuring is passend bij hogere risico's; laag-risico transacties kunnen ook autonoom worden uitgevoerd binnen vooraf vastgestelde limieten, bevoegdheden en beleidsregels.
Beleid verandert. Leg de versie van limieten, allowlists en policyregels vast bij de transactie zelf, zodat een controle jaren later nog klopt.
De onderbouwing van de agent, de gebruikte brondocumenten en de uitkomst van elke controle horen bij het transactiedossier.
Concept
Een gestandaardiseerd dossier per agenttransactie. Het uitgangspunt is eenvoudig: iedere transactie moet achteraf volledig reconstrueerbaar zijn — technisch, inhoudelijk en bestuurlijk.
Agenttransacties vragen zelden om een compleet nieuw raamwerk. Ze vragen om het doortrekken van bestaande interne beheersing naar een handelende partij die geen mens is: functiescheiding, vierogenprincipe, mandaatregelingen en dossiervorming.
De demo laat zien hoe zo'n auditlog eruitziet. Achtergrond over regelgeving vindt u in de kennisbank.