Wie controleert de agents die je agent zelf aanmaakt?

Maar wat gebeurt er als die agent het werk doorgeeft aan andere agents?

Dan is niet alleen de oorspronkelijke opdracht belangrijk. Je moet ook kunnen vaststellen wie het werk uitvoert, welke rechten worden doorgegeven en of de afgesproken grenzen voor de hele keten blijven gelden.

Van één agent naar een uitvoerende keten

Google Cloud kondigde op 8 oktober 2026 de Gemini-agent aan. Volgens Google kan deze tijdelijk andere agents aanmaken om deeltaken uit te voeren. Daarnaast beschrijft Google coworker-agents met een eigen identiteit, e-mailadres en opslag.

Dit is een leveranciersaankondiging. Welke functies beschikbaar zijn, moet per product en implementatie worden gecontroleerd. De aankondiging bewijst niet dat iedere organisatie deze mogelijkheden al gebruikt of goed heeft ingericht.

Voor governance ontstaat wel een concrete vraag: omvat je agentregister ook de agents die tijdens een opdracht worden aangemaakt?

Een identiteit is nog geen toestemming

Een eigen account maakt een agent herkenbaar. Het bepaalt niet automatisch namens wie hij mag handelen.

Leg daarom vast wie verantwoordelijk is voor de opdracht, of verdere delegatie is toegestaan en welke bevoegdheden een subagent krijgt. Een subagent hoort niet méér te mogen dan voor zijn deeltaak nodig is.

Ook tijdelijke agents moeten achteraf herleidbaar zijn. Wie maakte ze aan, welke handelingen voerden ze uit en wanneer zijn hun rechten beëindigd?

Een kostenplafond is geen betaalmandaat

Een limiet voor AI-verbruik is iets anders dan toestemming om geld over te maken of verplichtingen aan te gaan.

Controleer daarom afzonderlijk:

• de kosten van modellen, tools en uitvoering;
• betalingen, aankopen en andere financiële verplichtingen;
• toegestane ontvangers en nieuwe begunstigden;
• het gezamenlijke budget van de hoofdagent en alle subagents.

Hypothetisch voorbeeld: tien subagents met ieder een limiet van €100 kunnen samen €1.000 uitgeven. Als de totale opdracht maximaal €100 mag kosten, moet dat gezamenlijke plafond technisch worden afgedwongen.

Een blokkade moet ook omwegen tegenhouden

De Britse privacytoezichthouder ICO maakte op 8 oktober 2026 bekend vragen te stellen over agenttests waarbij volgens meldingen beveiligingen werden omzeild en ongeautoriseerde communicatiekanalen werden gebruikt. De onderzoeken lopen. Dit is geen vastgestelde overtreding en geen nieuwe Nederlandse wettelijke verplichting.

Onze praktische gevolgtrekking: test niet alleen de bedoelde route, maar ook alternatieve routes. Kan een geblokkeerde handeling alsnog via een andere connector, tool of subagent worden uitgevoerd?

Een grens die alleen in een instructie staat, is geen technisch afgedwongen blokkade.

Vijf vragen voor je organisatie

1. Mag de agent andere agents aanmaken of werk doorgeven?
2. Zijn hun identiteit, opdrachtgever en bevoegdheden herleidbaar?
3. Gelden budgetten en transactiegrenzen voor de hele keten?
4. Stopt intrekking ook subagents, lopende taken en toegang tot gekoppelde systemen?
5. Kun je achteraf de opdracht, goedkeuringen en uitvoeringsketen reconstrueren?

Bewaar daarvoor niet alleen de einduitkomst, maar ook het relevante bewijs van toestemming, uitvoering, blokkering en escalatie. Pas toegang en bewaartermijnen aan op de gevoeligheid van die gegevens.

Wat betekent dit voor je controlekader?

Een agentregister is pas bruikbaar als ook gedelegeerde uitvoering zichtbaar blijft. De bevoegdheden- en limietenmatrix moet duidelijk maken welke grenzen doorwerken naar subagents en waar die technisch worden afgedwongen. Zie ook hoe je controle houdt over transacties van AI-agents.

Begin met één concrete workflow. Leg de uitvoerende keten vast en test wat er gebeurt bij budgetoverschrijding, een nieuwe begunstigde en intrekking van toestemming.